Wykorzystania tego narzędzia nie trzeba chyba nikomu tłumaczyć. Jego celem jest wskazywanie (za pomocą dzioba) punktu w przestrzeni. Używany podczas toczenia lub lepienia, pokazuje nam granice form dla powtarzalności.
Jest to niewątpliwie forma rzeźbiarska, więc można też postawić Żurawie na półce i obserwować je, zmieniając co jakiś czas ich konfigurację.
Narzędzie to posiada jednak unikalną cechę, której nie mają żadne inne narzędzia tego typu dostępne na rynku. Jak widać na zdjęciach, element wskazujący ma dwie obracające się części: „dziób” i „policzek”. Dziób żurawia jest elementem niezaciskającym – działa luźno. Z drugiej strony policzek jest elementem zaciskowym i służy do ustawiania pozycji dzioba. Dzięki temu rozwiązaniu można ustawić punkt w przestrzeni z dziobem, a następnie, tuż przed przetoczeniem, schować dziób „do tyłu”. Pozwala to na pozostawienie narzędzia nieruchomo i kontynuowanie pracy – ukryte dzioby nie zajmują miejsca na dłonie. Następnie można ustawić dzioby z powrotem w pozycji określonej przez policzki bez dalszych regulacji – bez obracania zacisków. Fenomenalnie. Jest to dokładnie ten sam moment, w którym żurawie śpiewają, unosząc dzioby podczas spaceru po łące.
Uwaga! Podczas ustawiania narzędzia w miejscu pracy należy poluzować śrubę podstawy, aby wyrównać je z płaszczyzną stołu w celu uniknięcia „kołysania”. Każda podstawa jest inna i może być nierówna. Podstawa narzędzia jest wykonana „równo” – ale dzięki śrubie można ją nieco dopasować do płaszczyzny stołu. Po ustawieniu i wyregulowaniu można dokręcić śrubę. To dostosowanie nie jest obowiązkowe, ale może sprawić, że praca będzie wygodniejsza.
- Wysokość narzędzia: około 50 cm
- Długość szyi żurawia: około 40 cm.
- Maksymalne pochylenie do przodu (odległość od środka podstawy do punktu wskazywanego przez dziób) wynosi około 60 cm.
- Podstawa: ok. 7 x 19 cm.
- Długość dzioba, w zależności od okazu, może ulec zmianie, ale pozostanie w granicach 3-7 cm. Nie ma to wpływu na działanie narzędzia.
